Rouwverwerking

Door een betere medische zorg en een steeds comfortabeler woon- en leefklimaat bereiken mensen steeds een hogere leeftijd. Ook mensen met een verstandelijke beperking. Als je langer leeft, beleef je ook meer. Ook mensen met een verstandelijke beperking krijgen te maken met zaken als ziekte, dood. Vroeger begroeven ouders hun kinderen met een beperking, nu begraven deze kinderen hun ouders. En zij krijgen dus te maken met verlies, afscheid nemen, rouw en rouwverwerking, het gemis een plaats geven. En ook daarin moeten mensen met een verstandelijke beperking begeleid en opgevangen worden.

Mensen met een verstandelijke beperking moet je vaak bij helpen bij het verwerken van een verlies. Veel van deze mensen kunnen ‘verlies’ niet ervaren, ze begrijpen niet wat het betekent dat iemand ‘niet meer’of ‘nooit meer’ komt. Verlies, dood, het zijn abstracte begrippen. Ze hebben een band met iemand en die band blijft bestaan. En zolang ze niet zelf afscheid hebben genomen blijft die band zoals hij was. Alleen: aan het andere eind van die band is niemand meer.

Niet alleen de begeleiders, maar ook familieleden moeten weten waar ze rekening mee kunnen en moeten houden, hoe ze iemand kunnen opvangen en helpen bij het verwerken van een verlies. Immers, onverwerkte verliezen kunnen leiden tot psychische problemen, wat de situatie nog moeilijker maakt omdat veel mensen met een verstandelijke beperking niet in staat zijn om hun gevoelens onder woorden te brengen.

PhiladelphiaSupport geeft advies over omgaan met verlies en verdriet bij mensen met een verstandelijke beperking.